овламоқ
ovlamoqовламоқ
фл. 1. Ов билан шуғулланмоқ, ов қилиб тутмоқ.
Бедана овламоқ. Тулки овламоқ.
— Кўлдан балиқ овлаяпсанми? — сўради у. — Ж. Шарипов, Хоразм
2. кўчма Қўлга олиш, илинтириш мақсадида пайига тушмоқ, тутмоқ.
Бошқа ер эгалари кечалари болта кўтариб, одам овлаб юрган бир вақтда бу одамнинг [қорининг] шундоқ деб чиқиши катта гап эди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари
3. кўчма с.т. Товламоқ, алдамоқ.
Қув, эпчил, дағдағали аллофлар қўллари, оғизлари, кўзлари билан ишлаб, тош-тарозидан уриб, бева-бечорани овлайдилар. — Ойбек, Танланган асарлар
Шу ернинг одами у. Ҳар шаҳардан дўндиқларни овлайди — қўлга тушгансиз. Тақдирда ёзилганни кўраверасиз. — Ойбек, Танланган асарлар
- Кўнгил (ёки дил) овламоқ Кулишга бало борми. Тезроқ кўнглини овла, ўзингга ўчакиштириб нима қиласан. — М. Мансуров, Ёмби
- Мурид овламоқ Тўрам билан бир ҳаз этиб, мурид овламоқчи эдим. — С. Сиёев, Ёруғлик
- Тил овламоқ Граната портлади. Тил овлаш учун бизнинг маррамизга келган фашист қароқчилардан тўрттаси тилка-пора бўлди. — Н. Сафаров, Жангчи шоир