oʻtoq
ўтоқoʻtoq I
ot Ekin va koʻchatlar orasidagi begona oʻtlarni yulib tashlash.
Sabzi oʻtogʻi. Sholi oʻtoq.
Gʻoʻza oʻtogʻiga chiqqan Oyshaxon kechki payt boshiga bir bogʻ oʻt qoʻyib, uylariga qaytdi. — P. Qodirov, Erk
Har yili paxtaga ham, yaganaga ham, pillaga ham, oʻtoqqa ham olib chiqishaveradi. E. — Raimov, Ajab qishloq
- Oʻtoq qilmoq Oʻtash ishini bajarmoq. Dehqonchilik qilib, paxta ham ekkanman. Oʻtoq qilganman, gʻoʻza chopganman, paxta terganman. — N. Safarov, Uzoqni koʻzlagan qiz
oʻtoq II
ot kam qoʻm. Biror xislati bilan boshqalardan oʻtadigan, yuqori turadigan; afzal, aʼlo.
Mana, majlis aʼzolari shunaqangi bir-biridan oʻtoq malaklar, parilar edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar