ўтмиш

от 1. Киши, халқ ҳаётининг ўтган қисми, шу ўтган давридаги ҳаёти.

Мен ёшликдан отамга қарашдим, пода боқдим, машоқ тердим қишлоғимизда мактаб ҳам ёʻқ эди. — Ёшлик

Ўтмишни хотирларкан, Ёʻлчи оғир хўрсинди. — Ойбек, Танланган асарлар

Гоҳ ўлтириб, гоҳи ётиб, бемалол Сўзлар эди ўтмишидан кекса чол. — Ҳабибий

Музейдаги экспонатларда белорус халқининг ўтмишини кўрдик ва яқиндан танишдик. — Н. Сафаров, Оловли излар

2. Ўтган давр; кечмиш, мозий ва шу даврдаги кишилар (аждодлар) ҳаёти.

Ўтмишда ота-боболаримиз озмунча тоғ қазишганми, биз ҳам қазиймиз. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

Ҳа, Ойбек ака айтгандай, Ғафур Ғулом ўтмишга қараб бугунни, бугуннинг хулосасидан эртасини кўра оладиган одамлардан эди. — Шукрулло, Жавоҳирлар сандиғи

Мақтамасман мозийни, бироқ, Ўтмишингни ўйлайман бир зум. — А. Орипов, Юртим шамоли