oʻtloq

ot Oʻt-alaf oʻsib yotgan, chorva oʻtlatiladigan joy, dala.

U [Boʻronbek] koʻchadagi, guzardagi odamlarga koʻrinishga ham jurʼat qilolmay, yoʻlni choʻrt kesib oʻtdi-da, dalaga chiqib, oʻtloq oralab ketgan soʻqmoqdan bordi. — H. Gʻulom, Mashʼal

Elmurod mol boqish uchun oʻtloq qidirib, kun sayin uzoqroqqa ketib qolar edi. — P. Tursun, Oʻqituvchi