oʻtli
ўтлиoʻtli I
sft. 1. Yonib, nur sochib turadigan.
Bulutlarga oʻragan Quyosh oʻtli yuzini. — Gʻayratiy
Uzoqda qop-qorayib, yarim osmonni toʻsib turgan adirning ustida, ufqda oʻtli iz qoldirib, yulduzlar uchadi. — A. Qahhor, Maston
2. koʻchma Olov purkaydigan; olovli.
Joʻraxon xotirasini oʻtli front yoʻllarida jang qilgan komandirlari va jangchi doʻstlari ham unutganlari yoʻq. — Nazarmat, Joʻrlar baland sayraydi
3. koʻchma Zoʻr haroratli; qaynoq.
Issiq quchoq, oʻtli boʻsadan Tomiringda joʻsh urgan-da qon — Uygʻun
boya shu eshik oynasidan iztirob bilan qaraganini eslab, badaniga oʻtli hayajon yugurdi. — P. Qodirov, Uch ildiz
Olimjonning oʻtli nafasi Oyqizning yuzini isitardi. — Sh. Rashidov, Boʻrondan kuchli
4. koʻchma Gʻayrat-shijoatli, yuragida oʻti bor.
Oʻtli yigit.
Ayniqsa Hasan Rahmat ajoyib oʻtli bir yoshdir. — A. Qodiriy, Obid ketmon
oʻtli II
sft. Oʻt, koʻkat bilan qoplangan.
Oʻtli dalalar. Oʻtli sohil.