ўтли-шудли

сфт. Серҳаракат ва меҳнат-севар, тиниб-тинчимас; уддали.

Башорат ўтли-шудли хотин экан, ўзини эплаб кетади. — С. Аҳмад, Муллажон

Баъзи ўтли-шудли студентлар уни писмиқ дейишарди. — С. Анорбоев, Оқсой

Раисимиз ўтли-шудли одамга ўхшайди, нафасини ростламай, иш бошлаб юборди. — Муштум

miynetkesh, háreketsheń