oʻtlamoq

fl. 1. Oʻsib yotgan oʻt-koʻkatdan yemoq (hayvon haqida).

Anhor yoqasidagi tollar orasida ikkita oq echki oʻtlab yuradi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Uzoqda, togʻ yon-bagʻirlarida, behisob qorakoʻl qoʻylari oʻtlaydi. — Mirmuhsin, Hamzaobodda

2. koʻchma Mavzuga oid boʻlmagan, kerakli-keraksiz, ogʻziga kelgan gaplarni gapirmoq.

Mayli endi, qoʻying, ota. Koʻpam gapni choʻzmang, oʻtlab ketdingiz. — S. Ahmad, Hukm

Xoʻsh, kinani tashlagan boʻlsangiz nega ularning oldida ogʻizga kelganini oʻtladingiz? — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon