ўтламоқ

фл. 1. Ўсиб ётган ўт-кўкатдан емоқ (ҳайвон ҳақида).

Анҳор ёқасидаги толлар орасида иккита оқ эчки ўтлаб юради. — Ойбек, Танланган асарлар

Узоқда, тоғ ён-бағирларида, беҳисоб қоракўл қўйлари ўтлайди. — Мирмуҳсин, Ҳамзаободда

2. кўчма Мавзуга оид бўлмаган, керакли-кераксиз, оғзига келган гапларни гапирмоқ.

Майли энди, қўйинг, ота. Кўпам гапни чўзманг, ўтлаб кетдингиз. — С. Аҳмад, Ҳукм

Хўш, кинани ташлаган бўлсангиз нега уларнинг олдида оғизга келганини ўтладингиз? — А. Қодирий, Меҳробдан чаён