ўтиргич

от Ўтириш учун мосланган нарса (стол, курси, скамейка ва шу кабилар).

Вагон олдидаги қоровулнинг бош суяги пачақланиб, ўтиргич ёнида чўзилганди. — Ш. Тошматов, Эрк қуши

У тирсагимдан тутиб, балиқхонасига етаклади. Қозондан олисроқдаги учун ўтиргичга чўкдик. — Т. Мурод, От кишнаган оқшом

Бир лаҳзадан кейин ён томондаги ўтирғичга таклиф қилди. — М. Қўшжонов, Дийдор.

otırǵısh (stul, skameyka hám t.b.)