oʻtinmoq
ўтинмоқoʻtinmoq
fl. 1. Yolvorib, iltijo bilan iltimos qilmoq; soʻramoq.
Hammasini bajo keltiraman, faqat meni oʻldirmang, oʻtinaman. — T. Rustamov, Mangu jasorat
— Yoʻq, yoʻq, singlim, — yalindi Rahim Saidov. —
Oʻtinaman, hozir bering, juda zarur. Oʻ. — Umarbekov, Yoz yomgʻiri
2. Afv etishni, kechirishni iltimos qilmoq.
U pichoqni tashlab, bir qoʻlini koʻksiga qoʻyib oʻtindi. — Oybek, Tanlangan asarlar