ўтинмоқ
oʻtinmoqўтинмоқ
фл. 1. Ёлвориб, илтижо билан илтимос қилмоқ; сўрамоқ.
Ҳаммасини бажо келтираман, фақат мени ўлдирманг, ўтинаман. — Т. Рустамов, Мангу жасорат
— Ёʻқ, ёʻқ, синглим, — ялинди Раҳим Саидов. —
Ўтинаман, ҳозир беринг, жуда зарур. Ў. — Умарбеков, Ёз ёмғири
2. Афв этишни, кечиришни илтимос қилмоқ.
У пичоқни ташлаб, бир қўлини кўксига қўйиб ўтинди. — Ойбек, Танланган асарлар