oʻtinmoq

fl. 1. Yolvorib, iltijo bilan iltimos qilmoq; soʻramoq.

Hammasini bajo keltiraman, faqat meni oʻldirmang, oʻtinaman. — T. Rustamov, Mangu jasorat

— Yoʻq, yoʻq, singlim, — yalindi Rahim Saidov. —

Oʻtinaman, hozir bering, juda zarur. Oʻ. — Umarbekov, Yoz yomgʻiri

2. Afv etishni, kechirishni iltimos qilmoq.

U pichoqni tashlab, bir qoʻlini koʻksiga qoʻyib oʻtindi. — Oybek, Tanlangan asarlar