otash

ot 1. Oʻt, olov.

Odam — ishdan, maʼdan — otashdan bahra topadi. — Maqol

U oʻz murodiga yetgani uchun muqaddas otash va suv xudosiga shukur qilib, allaqanday bir duoni oʻqidi. — M. Osim, Karvon yoʻllarida

Yuryev batareyalari yopiq pozitsiyadan turib, yov ustiga jahannam otashi yogʻdirdi. — I. Rahim, Chin muhabbat

2. koʻchma Dilni yondiradigan, oʻrtantiradigan haroratli his-tuygʻu,

Hijron otashi.

Hafiza Umid yuragidagi otashga suv sepib, oʻchirib ketmoqchi boʻldi. — Mirmuhsin, Umid