отамлашмоқ

фл. 1. Ҳасратлашмоқ, юракдаги дард-аламларни ўртоқлашмоқ.

У [Умурзоқ ота ҳар гал Ғани самоварчининг ҳужрасига тушар, у билан отамлашиб, дардини ёзиб келарди. — Ҳ. Ғулом, Машъал

2. Ёзилиб, мириқиб, кўнгилли суҳбат қилмоқ, улфатлашмоқ.

Улар меҳмонлар кетгандан кейин ҳам алламаҳалгача отамлашиб ўтиришди. — Т. Ашуров, Оқ от

— Ҳа, қаёққа, —

деди Мадамин ҳам шовқин солиб, — отамлашиб ўтирайлик ахир бирпас! — П. Турсун, Ўқитувчи