ост-уст

айн. Остин-устун.

Ҳовлимни у [Зиёдхўжабой] ўзиникига қўшиб, ост-уст иморат қурмоқчи, яйраб яшамоқчи. — Ойбек, Танланган асарлар

Унинг [Султонмуроднинг] бу қарашлари халқ бўрони ичида ост-уст бўлди. — Ойбек, Навоий