osoyishta

sft. 1. Urush-janjaldan, gʻavgʻo-tashvishdan xoli; tinch, bexavotir, xotirjam.

Osoyishta shahar. Yurt osoyishta. Osoyishta yashamoq.

Shunday paytda kishining bu xilda osoyishta va hatto xotirjam boʻlishini tasavvur qilish qiyin edi. — A. Qahhor, Oltin yulduz

Goʻzal manzara ruhimizni bardam, asablarimizni osoyishta qiladi. — Saodat

2. Hayajondan, iztirobdan xoli; betashvish.

Bu qomatni [Fotimani] koʻrishi bilanoq Elmurodning osoyishta qalbida nimadir qoʻzgʻaldi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

3. Xotirjam, bamaylixotir, bosiq.

Osoyishta suhbat.

— Kimsan oʻzing? Madamin? — dedi Abdurasul ancha osoyishta tovush bilan. — P. Tursun, Oʻqituvchi

Sergey oʻrnidan turib, oldingi stulning suyanchigʻiga qoʻlini qoʻydi-da, osoyishta gapira boshladi. — P. Qodirov, Uch ildiz

4. Sokin, harakatsiz.

Dengiz osoyishta dam olmoqda.

Chang aralash tutun halqa-halqa boʻlib, koʻkka, osoyishta boʻshliqqa intilar edi. — Shuhrat, Shinelli yillar