oson
осонoson
sft. 1. Yechilishi, bajarilishi jihatdan uncha qiyin, murakkab boʻlmagan, uncha koʻp mehnat, kuch yoki bilim talab qilmaydigan, sodda.
Oson masala. Oson vazifa. Oson ish.
Bu yoqning toshi u yoqniki singari qattiq, yaxlit emas, juda boʻsh, gʻoʻrasha edi. Shuning uchun toshlar oson koʻchib, oson yiqildi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
2. Qiyin emas; joʻn, yengil.
Tilangandan tilingan oson. — Maqol
Kasalning kelishi oson, ketishi qiyin. — Maqol
Gipertoniya xastaligi kishining karligi oqibatida ham kelib chiqishi mumkin boʻlib, kasallikning bu turi ancha oson oʻtadi. — Saodat
- Mushkuli oson boʻlmoq Qiyinchilikdan qutulmoq. Uning [Sidiqjonning] butun mushkuli oson boʻlganday, quvonib ketdi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
- Mushkulini oson qilmoq Qiyinchiliklarini bartaraf qilmoq, ogʻir ahvoldan qutqarmoq. Bu kunlarda uning mushkulini oson qilgan kishi Nozimning onasining yoʻqligini bildirmay, bagʻrini toʻlatgan Nina Ivanovna bilan singlisi Nigora boʻldi. — S. Zunnunova, Olov
- Oson koʻchmoq Qani endi, senga oʻxshash qizlar vrach, hamshiralar boʻlsa kasallarni davolash ham oson koʻchardi. — Sh. Rashidov, Qudratli toʻlqin
- Oson qilmoq Osonlashtirmoq, yengillashtirmoq.