ўсмоқчиламоқ

фл. Ўзи билган ёки тахмин қилган нарсани янада суриштириб аниқлашга уринмоқ, шу мақсадда гап-сўз ташламоқ.

Пишиқ, сўзамол кампир келинларни ўсмоқчилаб гапга солар, эшитганларини дарров Қоратойга етказар эди. — Ойбек, Танланган асарлар

— Қаёқда юрибсиз бемаҳалда? — худди эрининг кирдикоридан хабардор бўлгандай ўсмоқчилади Шакархон. — Ҳ. Назир, Ўтлар туташганда

У Муҳаррамдан кўп нарсани ўсмоқчилаб сўради. — Шуҳрат, Шинелли йиллар