осий
osiyосий
сфт. 1. айн. Гуноҳкор 1.
Осий банда.
Кимда-ким худонинг осий бандаси.: бетавфиқ Аваз Ўтар ўғлининг дўконига оёқ босса, соч-соқол олдирса, имони куйгай! — С. Сиёев, Аваз
2. эск. кт. Гуноҳкор, айбли.
[Отабек Кумуш
қаршисида] Осийлар каби кўзини ерга тикди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
3. эск. кт. айн. Исёнкор.
Оналар йиғлади ҳасратли, маҳзун, Осийлар ё дорга кетди, ё сургун. — М. Шайхзода
осий
а sinner
ОСИЙ
ayıplı, gúnakar