oʻshqirmoq

fl. Doʻq, poʻpisa qilmoq, jahl bilan qattiq gapirmoq, gʻazab bilan baqirmoq.

Musa koʻsa Boʻtaga qarab turgan xotiniga oʻshqirdi. — S. Ahmad, Hukm

Begimxon ikki chakkasidagi gajagini silkitib, mushtlarini beliga tirab turgan edi, Adolat oʻshqirib berdi. — I. Rahim, Chin muhabbat