ўшқирмоқ

фл. Дўқ, пўписа қилмоқ, жаҳл билан қаттиқ гапирмоқ, ғазаб билан бақирмоқ.

Муса кўса Бўтага қараб турган хотинига ўшқирди. — С. Аҳмад, Ҳукм

Бегимхон икки чаккасидаги гажагини силкитиб, муштларини белига тираб турган эди, Адолат ўшқириб берди. — И. Раҳим, Чин муҳаббат