oshlamoq

fl. 1. Maxsus moddalar, eritmalar bilan xom teriga, moʻynaga ishlov bermoq, terining junini toʻkmoq, terini yalangʻochlamoq.

Kech bilan oʻzim bosh boʻlib tanachani soʻyib, yogʻ-goʻshtini xumga urdik. Terisini eshon, vaqti kelganda pishirib, mahsi qilarman, deb oshlashga buyurdi. — Gʻ. Gʻulom, Shum bola

Har qanday hayvon terisi ham oshlansa, toza va pok boʻladi. — Fan va turmush

Chavandoz egarga qoplama qilaman deb, teri oshlayotgan ekan. — Sh. Boʻtayev, Qoʻrgʻonlangan oy

2. s. t. Osh yemoq, ovqatlanmoq; osh, ovqat bermoq.

Endi oshin oshlaydi, Togʻdan asta pastlaydi. — Nurali