oshkora

1. ayn . oshkor 2.

Oshkora soʻzlashmoq.

Fotiha boʻlgandan keyin oshkora uchrashuv ularga man etildi. Urf shunaqa, odat shunaqa, nachora. — X. Toʻxtaboyev, Yillar va yoʻllar

Oʻzlaringiz oshkora gaplashib olinglar. Orqadan gʻiybat qilguncha, har qanday gap boʻlsa, shartta betga aytish kerak. — S. Siyoyev, Otliq ayol

2. sft. Ochiq-oydin, hammaga maʼlum boʻlib, koʻrinib turgan; ayon.

Yashirin doʻstdan, oshkora dushman yaxshi. — Maqol

Shaharning koʻp xufiya va oshkora savdogarlari Muhammadrajabga qoyil qoladilar. A. Qahhor, — Sarob

[Nuri] Qizning yuragidagi sirlarni butunlay oshkora qilishni istadi. — Oybek, Tanlangan asarlar