oshiqinmoq

fl. kam qoʻll. Sabrsizlik bilan intilmoq.

Mulla Abdurahmon Qoʻqon safariga hozirlanarkan, koʻngli Qoʻqonda oʻzini kutib turgan ulamolik shuhratiga: muftilik, qozi va aʼlamlik mansabiga oshiqinar edi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon