orziqmoq
орзиқмоқorziqmoq
fl. Qattiq istamoq, erishish, yetishish istagi bilan yonmoq; intizor, mushtoq boʻlmoq.
O, yurak, yor kelmay, orziqqoning kelmay turib muncha oʻrtanmasang! — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
Oʻz nomi chaqirilishini orziqib kutgan Xolmurod zipillab sahna oldiga bordi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
- Yuragi (yoki koʻngli) Orziqmoq Yuragi dukullamoq, yuragi shuv etib ketmoq (shodlik, qoʻrquv, hayajon kabi tuygʻulardan). Balki, muhabbat shudir? Boʻlmasa, nega yuragim orziqadi. — Shuhrat, Shinelli yillar