oʻrtancha

sft. Aka-uka, opa-singillar (farzandlar), shuningdek, kuyov yoki kelinlar va shu kabilar qatorida eng kattasidan keyingi, eng kichigidan kattasi; oʻrtadagisi.

Eng kattasi — borsa kelarga, oʻrtanchasi — borsa kelmasga, kichigi — borsa xatarga ketibdi. — Ertaklar

Chala bino orqasidagi yangi uyda moʻysafidning oʻrtancha oʻgʻli yashaydi. — Oʻ. Usmonov, Sirli sohil

oʻrtancha qizi Oysha begimni unashtirib qoʻyishgan edi. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar

Kampir u yoq-bu yoqqa ketganida, bu ishlarni faqat oʻrtancha keliniga ishonardi. — S. Ahmad, Saylanma