ўртанча

сфт. Ака-ука, опа-сингиллар (фарзандлар), шунингдек, куёв ёки келинлар ва шу кабилар қаторида энг каттасидан кейинги, энг кичигидан каттаси; ўртадагиси.

Энг каттаси — борса келарга, ўртанчаси — борса келмасга, кичиги — борса хатарга кетибди. — Эртаклар

Чала бино орқасидаги янги уйда мўйсафиднинг ўртанча ўғли яшайди. — Ў. Усмонов, Сирли соҳил

ўртанча қизи Ойша бегимни унаштириб қўйишган эди. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар

Кампир у ёқ-бу ёққа кетганида, бу ишларни фақат ўртанча келинига ишонарди. — С. Аҳмад, Сайланма

а middle

ortanshı

mittler