орқаланмоқ

фл. 1. Орқаламоқ феълининг мажҳул нисбати.

Орқаланган юкни ерга қўймоқ.

2. шв. Бировга орқа қилмоқ, суянмоқ, таянмоқ.

Орқали орқаланиб сўзлар, орқасиз қўрқиб сўзлар. — Мақол