orqalamoq

fl. Orqasiga olib koʻtarmoq.

Gʻulomjon orqalab chiqqan toshini endi agʻdarib, qaddini rostlagan edi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

Azizxon tugunlarni orqalab, oldinga tushib yoʻl boshladi. — S. Ahmad, Ufq