ўроқчилик
oʻroqchilikўроқчилик
от 1. Ўроқ (ўриш) иши.
Мен қараб турмадим: пода боқдим, ўроқчилик қилдим, отбоқар бўлдим. — Ойбек, Танланган асарлар
2. эск. Бозорда ўроқчилар растаси, қатори.
ЎРОҚЧИЛИК
oraqshılıq
ўроқчилик
от 1. Ўроқ (ўриш) иши.
Мен қараб турмадим: пода боқдим, ўроқчилик қилдим, отбоқар бўлдим. — Ойбек, Танланган асарлар
2. эск. Бозорда ўроқчилар растаси, қатори.
ЎРОҚЧИЛИК
oraqshılıq