orom
оромorom
ot 1. Jon-tan rohati; dam olishdan, tinchlikdan, osoyishtalikdan topiladigan rohat, huzur.
Orom bermoq. Orom olmoq.
[Navkarlarning/ Hayqiriq va soʻkinishlari beva-bechoralarning oromini buzar va choʻchitardi. — Sh. Toshmatov, Erk qushi
Suv jildirab oqar, uning salqini kun boʻyi issiqdan pishgan qizlarga orom bagʻishlardi. — S. Zunnunova, Gulxan
2. Tinchlik, osoyishtalik.
Sokin tun oromini onaning nolasi buzdi: — Yolgʻizimdan judo qildinglar-ku, qon qusgurlar. — Gazetadan
- Nafsi orom oldi Nafsi qondi. Asror muzdek suvdan simirib, nafsi orom oldi. — Yoshlik
- Oromi buzilmoq Osoyishtaligi, tinchligiga xalal yetmoq. Normoʻmin boʻla bosh-laganimni bilaman, uydagilarning oromi buzildi. M. M. — Doʻst, Lolazor