ўроғлиқ
oʻrogʻliqўроғлиқ
рвш. Ўраб, беркитиб қўйилган; ўралган.
Қудратни қўлтиқлаб, сўри остидаги стулга бориб ўтирди ва газетага ўроғлиқ блокнотини очди. — Ҳ. Назир, Сўнмас чақмоқлар
Ҳури қўлидаги қоғозга ўроғлиқ нарсани Насимага тутқазиб, самимият билан гапирди. — Ф. Мусажонов, Ҳури
Эсонбобо ўроғлиқ турган дастурхонни ёзиб, бойваччанинг олдига сурди. — С. Юнусов, Кутилмаган хазина