oro
ороoro
ot 1. ayn. Oroyish.
2. Baʼzi otlarga qoʻshilib, bezak, bezovchi, qizituvchi, shodlik bagʻishlovchi kabi maʼnolar beradi. Masalan,
jahonoro, majlisoro, suhbatoro.
- Oro bermoq Zeb bermoq, bezamoq; pardozlamoq. Fransuzlar dunyoda xunuk ayollar yoʻq, faqat oʻziga oro bermagan, parvarishsiz ayollargina bor, deb hisoblashadi. — SaodatToʻlgan oydek, toʻlgʻanib, ul qomati zebo yana, Oʻz jamoliga berib pardoz ila oro yana. — HabibiyQir bagʻriga qoʻyin yoyar choʻponlari, Bogʻlariga oro berar bogʻbonlari. — Ya. Qurbon