oʻrnakli

sft. Oʻrnak boʻladigan, boshqalar taqlid qilsa arziydigan; ibratli.

Oʻrnakli ish. Oʻrnakli jasorat.

Mudir jadal qadam tashlagan holda toʻxtovsiz gapirar, uning soʻzlari ham oʻrnakli, ham qiziq edi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

órnekli, úlgili

vorbildlich, beispielgebend, musterhaft