oriq
ориқoriq
sft. Badaniga et bitmagan; ozgʻin, kamgoʻsht.
Oriq odam. Oriq qoʻy. Oriq otga chang yuqar. — Maqol
Poʻstakda soʻljayib oʻtirgan oriq bolaning nursiz koʻzlari hali oʻrtadagi unda edi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
- Oriq yer Oʻsimlikka kerakli oziq moddalari yetishmaydigan, kamhosil yer. Xolboy ming yildan beri ustida mol boqib kelingan xirmontepadan nuqul tuproqni keltirib, qaqshab yotgan oriq yerga solinishi kerakligini bilib oldi. — K. Yashin, Hamza