ориқ
oriqориқ
сфт. Баданига эт битмаган; озғин, камгўшт.
Ориқ одам. Ориқ қўй. Ориқ отга чанг юқар. — Мақол
Пўстакда сўлжайиб ўтирган ориқ боланинг нурсиз кўзлари ҳали ўртадаги унда эди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
- Ориқ ер Ўсимликка керакли озиқ моддалари етишмайдиган, камҳосил ер. Холбой минг йилдан бери устида мол боқиб келинган хирмонтепадан нуқул тупроқни келтириб, қақшаб ётган ориқ ерга солиниши кераклигини билиб олди. — К. Яшин, Ҳамза