ўринлашмоқ
oʻrinlashmoqўринлашмоқ
фл. айн. Ўрнашмоқ.
Отлиқ меҳмон ўринлашиб олгач Зокирбой ўтирганларга кибр-ҳаво билан уни таништира бошлади. — С. Кароматов, Бир томчи қон
Бора-бора бу фикр унинг бошига жиддий ўринлашиб олди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
ЎРИНЛАШМОҚ
Қаранг: ўрнашмоқ