ўринламоқ

фл. 1. . кам қўлл Адо этмоқ, бажармоқ, ижро этмоқ.

Устахонада ҳар ким мавсумий ишларини барвақт ўринлаб қўйишга шошиларди. — Газетадан

2. Амалга ошмоқ; ижобий натижа бермоқ.

[Сафар бўзчи:] Ариза ўринласа, яна хизмат қилармиз, мирзабоши. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён

orınlaw, atqarıw, pitkeriw, iske asırıw, júzege asırıw