oʻrindiq

ot 1. Oʻtirish uchun moʻljallangan maxsus moslama (masalan, stul, kreslo, divan va shu kabilar).

Oʻrindiqda oʻtirgan qiz sakrab yerga tushdi. — M. Nazarov, Sirli xat

Mehrixon opa ingraganicha Moskvichning orqa oʻrindigʻida yotardi. — N. Qobil, Bemorlar

— Xizmat? —

dedi Karimiy darvoza ostidagi taxta oʻrindiqqa puflab va Bashirjonni oʻtirishga taklif etdi. — N. Aminov, Suvarak

2. Shunday narsalarning orqa (ket) qoʻyib oʻtiriladigan joyi, qismi.

Yodgorning koʻz oʻngi qorongʻilashdi-yu, yiqilib qolmaslik uchun, stul oʻrindigʻini changallab oldi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol