oʻrinbosar

ot 1. Biror kimsaning ishini davom ettiradigan, mavqeyini egallaydigan shaxs; shogird.

Soxta olimlarning yomon ishi — ular oʻz oʻrniga ham soxta oʻrinbosarlar tayyorlashidir. — R. Usmonov, Odobnoma

Munosib oʻrinbosarlar voyaga yetayotganidan xursandman. — Oʻzbekiston qoʻriqlari

2. Boshliq yoki rahbarning vazifasini bajarish huquqiga ega boʻlgan rasmiy yordamchi; muovin.

Direktorning oʻrinbosari.

Sizni oʻzimga oʻrinbosar qilib olganimda, umidim katta edi. — S. Anorboyev, Oqsoy