oʻrim

ot 1. Bugʻdoy, beda kabi ekinlarni yoki oʻt-oʻlanlarni poyasi tagidan yoppasiga chalgʻi, oʻroq va kombaynda qirqib olish; oʻrish.

Gʻalla oʻrimi. Birinchi oʻrim. Oʻrim asboblari.

Pastdagi boʻlimlarning ekini oʻrimga kelmay, mol qoʻyib yuborishdi. — P. Qodirov, Qora koʻzlar

Betob ekan. Kun issiq, yana oʻrimga chiqibdi. — M. Hazratqulov, Jurʼat

2. Shunday ishlar mavsumi.

Nusratbek pichan oʻrimiga vakil boʻlib, chorvador rayonga borib, Ahmad brigadirnikiga oʻtdi. — S. Nurov, Narvon

ot Tolasini yoki bir necha tutamini birga qoʻshib oʻrilgan har bir boʻlak; oʻrib tayyorlangan narsa.

Soch oʻrimi. Arqon oʻrimi.

Eshonning achchigʻi kelib, qamchining oʻrimidan ushlab bir kalning kallasiga qoʻyib yubordi. — Zulfizar bilan Avazxon

Ashurxon qoshlarini bir oz chimirganicha, bir oʻrim sochining uchini oʻynab, indamay oʻtirardi. — S. Zunnunova, Olov

Baland peshonasining ikki chetini sochlari bekitgan, oʻrimga kirmay qolgan ingichka soch tolalariga shabada tegib, muloyim qimirlab turadi. — P. Qodirov, Uch ildiz