organik
органикorganik I
sft. Organik kimyo mutaxassisi, olimi.
- Organik kimyo Kimyoning uglerod birikmalarini, ularning turli xil oʻzgarishlarini oʻrganuvchi boʻlimi.
organik II
sft. 1. Organizmga, jonli mavjudotga oid, tirik mavjudotlar bilan bogʻliq boʻlgan; tirik, jonli.
Organik dunyoning taraqqiyot qonunlari.
Yod organik birikma sifatida barcha tirik organizmlar-da boʻladi. — Fan va turmush
2. Hayvon yoki oʻsimliklarning chirishidan hosil boʻlgan; tirik organizmlar mahsulidan olingan.
Organik modda. Organik oʻgʻitlar.
organik III
sft. ayn. Uzviy 2.
Organik ravishda bogʻlangan masalalar.
organik I
n a specialist of organic chemistry
organik II
a organic
- organik kimyo organic chemistry
- organik modda organic matter
ORGANIK
1. organik (qánige)
2. organikalıq
organik
organisch