ўргамчик

от 1. Ўрганиш, тажриба учун қилинган (қилинаётган); дастлабки.

Ўргамчик иш.

Муҳаммад Жамол эндигина шеър ёзишга уринар ва ўргамчик тарзда ёзар, қиз эса иштиёқ ва мароқ, билан тинглар эди. — Ойбек, Нур қидириб

Адабий танқидчиликнинг биринчи ўргамчик асарлари вақтли матбуот саҳифаларида пайдо бўлди. — ЎТА

2. Бирор ҳунар ёки касбни энди ўзлаштириб келаётган.

Ўргамчик шофёр.

Тажрибали тракторчи, универсалчилар жуда оз, Ишимизнинг бир қисми янги ўргамчикларга қолди. — И. Раҳим. Ҳилола

1. dáslepki, tájiriybe ushın islenģen

2. úyrenshik