order
ордерorder
ot 1. Biror narsani olish, berish, biror ishni bajarish haqida berilgan ijozat qogʻozi, buyruq varaqasi, rasmiy hujjat.
Kvartira (olish) uchun berilgan order. Order blankasi.
Umid gʻoyatda xursand, ikki xonali kvartiraga order olgan kuniyoq, darrov koʻchib keldi. — Mirmuhsin, Umid
2. Buxgalteriyada: pul mablagʻlari yoki moddiy boyliklar bilan operatsiyalarni amalga oshirishga oid hujjat.
Toʻlov orderi. Kassa orderi.
order
Order f, Auftrag m
toʻlov orderi Zahlungsorder f
order
order
- uy olish uchun order document entitling somebody to a flat
- qamoqqa olish uchun order warrant for arrest
Sinonimlari: ёзма буйруқ, фармон, рухсат қоғози
order
ruschaордерinglizchawarrant, order, writ