ўрашмоқ
oʻrashmoqўрашмоқ
фл. 1. Ўрамоқ феълининг биргалик нисбати.
Қизлар рўмол ўрашади. Кампирлар ип ўрашади.
2. Ўралмоқ, чирмашмоқ, илашмоқ.
Зебихон ариқ бўйида толга ўрашиб чиққан чирмовуқнинг карнай гулидан биттасини узиб, кўкрагига, пастга қаратиб тақиб олди. — С. Аҳмад, Уфқ
Эгасиз отлар эгарлари қийшайган, жиловлари оёқларига ўрашган ҳолда пароканда кезардилар. — Ойбек, Навоий
ЎРАШМОҚ
1. orasıw
2. oralıw, shırmatılıw, iliniw