ўрамаламоқ

фл. Бирор нарса билан ўраб беркитмоқ, ёпмоқ.

Отни ўрамаламоқ.

Кузнинг ёқимсиз шамоли ўпкани қичитиб, ёʻтални қистатар, у [Отабек] чалқанча ётган кўйи оғзини ўрамалаб, кўмак кутган каби, кўкка кўзини тиккан эди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

oraw, orap jasırıw, shırmaw