ор-номус
or-nomusор-номус
от 1. Хижолат тортиш, уялиш туйғуси; уят, ор, номус.
Ор-номуси ёʻқ одам,
Муҳтожлик — инсон ор-номусига тажовуз қилади, иродасини букади, чора ахтартиради. — Ёшлик
2. Кишини улуғлайдиган, унга нисбатан ҳурмат туғдирадиган иш, нарса ёки хислат-фазилат; шон-шараф.
[Сидиқ:] Муҳаббат севгини, ор-номусни товламачи бир савдогарга сотди, виждонни латта-путтага айир-бош қилди. — Н. Сафаров, Ҳаёт мактаби
ор-номус
Қаранг: ор
ОР-НОМУС
ar-namıs, uyat