oʻqtalmoq

fl. Musht, tayoq, miltiq va shu kabilarni urish, otish tahdidi bilan koʻtarmoq, toʻgʻrilamoq.

Kaltak oʻqtalganga choʻqmor koʻtar.

Yerdan dumaloq tosh olib, menga oʻqtaldi. — Sh. Xolmirzayev, Yoʻllar, yoʻldoshlar

Qoraboyev toʻpponcha oʻqtalib, oqsoqolga xanjarni uzatdi. — T. Rustamov, Mangu jasorat

Xalfa oʻrnidan irgʻib turib, menga musht oʻqtaldi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

Polvon qoʻrboshiga orqasini oʻgirib, yigitlarga -miltiq oʻqtalib turganlarga qaradi. A. — Qahhor, Koʻr koʻzning ochilishi