оқсоқ
oqsoqоқсоқ
сфт. 1. Оқсаб юрадиган, бир оёғи калта ёки чўлоқ.
Оқсоқ қоровул ундан кўзини олмай, қўлтиқтаёғини тўқиллатганича, зинадан тушди-ю, анҳор кўпригидан берида тўхтаб қолди. — А. Қаҳҳор, Картина
Жангчилар ҳалиги кичкина, ориқ, юпун оқсоққа ўртоқ маёр деб мурожаат қилардилар. — Ойбек, Қуёш қораймас.
2. кўчма Орқада қолаётган, қониқарсиз, паст даража ёки савиядаги.
Оқсоқ соҳа. Ишнинг оқсоқ томонлари.