оқловчи

от 1. Оқламоқ феълидан сифатдош.

Уй оқловчи. Шоли оқловчи.

2. ҳуқ . Судда бирор киши ёки тарафни ҳимоя қилувчи юрист, адвокат.

Қораловчи гапириб, оқловчи гапириб, Олиянинг ўзи охирги сўздан кечиб, суд ҳайъати қамоқ муддатини эълон қилди. — М. М. Дўст, Лолазор

[Орипов:] Дуруст, дуруст Аслида-ку қораловчибоп кишисиз-у, оқловчи бўлиб, бекорга умрингиз ўтяпти-да! З. Саид, Н. — Сафаров, Тарих тилга кирди